Nasza perspektywa
Kompetencja, która nie mówi za siebie
Obserwujemy pewien wzorzec u ludzi, którzy naprawdę dobrze robią swoją pracę. Ten wzorzec ma konkretną przyczynę i konkretne rozwiązanie.
Kompetencja nie tłumaczy się sama
Istnieje powszechne przekonanie, że dobra praca zostanie zauważona bez dodatkowego wysiłku. W praktyce dzieje się inaczej. Klient widzi efekt końcowy, ale nie widzi decyzji, które do niego doprowadziły. Przełożony widzi wynik zespołu, ale nie zawsze wie, kto dokładnie i dlaczego podjął kluczowy wybór.
Milczenie o własnym wkładzie nie jest neutralne. Tworzy pustkę, którą ktoś wypełni, często kimś innym, kto mówi głośniej, choć niekoniecznie robi lepiej.
Fałszywa skromność jako strategia obronna
Wielu specjalistów, z którymi rozmawiamy, unika mówienia o swojej wartości, bo boi się brzmieć jak osoba, która się przechwala. To zrozumiały odruch, zwłaszcza w kulturach zawodowych, gdzie skromność bywa cnotą. Problem polega na tym, że skromność i niejasność to nie to samo.
Można mówić konkretnie o swoim wkładzie bez ani jednego słowa przesady. Wystarczy opisać fakty: co zrobiłeś, jaką decyzję podjąłeś, jaki miała skutek. To nie chwalenie się. To informacja.
"Problem nie leży w tym, że ludzie nie mają nic do powiedzenia o swojej pracy. Problem leży w tym, że nie mają na to słów, więc wybierają milczenie jako opcję bezpieczną."
Dlaczego to się nie poprawia samo z czasem
Doświadczenie zawodowe rośnie, ale język do jego opisywania nie rośnie automatycznie razem z nim. Wielu doświadczonych specjalistów wciąż mówi o swojej pracy tak samo ogólnie jak na początku kariery, tylko robią więcej rzeczy, o których nie mówią.
To jest umiejętność, którą trzeba wypracować osobno od umiejętności zawodowych. Nie przychodzi automatycznie wraz ze stażem pracy czy kolejnym projektem.
Co widzimy w praktyce
Podczas pracy z uczestnikami kursu powtarza się kilka sytuacji. Osoba techniczna, która potrafi rozwiązać skomplikowany problem, ale w rozmowie z klientem redukuje to do "no, po prostu to naprawiłem". Projektantka, która podjęła dziesięć uzasadnionych decyzji, a w prezentacji mówi tylko "wydawało mi się, że tak będzie lepiej".
W każdym z tych przypadków wiedza jest. Brakuje mostu między tym, co się wie, a tym, co się mówi na głos.
Nasze podejście do tego problemu
Nie uczymy technik perswazji ani sprzedaży w klasycznym sensie. Uczymy precyzji opisu. Zamiast "jestem świetnym specjalistą", pracujemy nad konkretnym: "zauważyłem, że dane wskazywały na inne rozwiązanie niż to standardowe, więc zaproponowałem zmianę, która ograniczyła liczbę błędów w kolejnym etapie".
Ta różnica jest istotna. Pierwsze zdanie jest deklaracją, którą trudno zweryfikować. Drugie jest opisem, który sam się broni, bez potrzeby przekonywania kogokolwiek.